Αρχεία Ιστολογίου

Να δηλώνουμε υποτέλεια για να σωθούμε;

Μέρα που είναι κολάστηκα: νεο-φιλελεύθερος συνομιλητής υπερασπιζόμενος την υποτέλεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση υποστήριξε: Αν ζούσε ο Κολοκοτρώνης, θα υπέγραφε όλα τα Μνημόνια που θα χρειαστούν.

Τον ρώτησα: Να δηλώνουμε υποτέλεια για να σωθούμε; Αλλά, απέφυγε να απαντήσει ευθέως, κι έτσι αρχίσαμε μια συζήτηση για την κακή αναλογία…

Γύρισα στο σπίτι, κι έκτοτε διαβάζω τα απομνημονεύματα του Κολοκοκτρώνη και προσπαθώ να καταλάβω πώς υπέγραψε την Πράξη της Υποτέλειας στην Αγγλία, με την οποία οι Έλληνες ζητούσαν την αποκλειστική προστασία της Αγγλίας – η έμφαση είναι στην λέξη «αποκλειστική», που εννοείται ότι απέκλειε την αποδοχή συνδρομής από την Ρωσία, αν υπήρχε τέτοια περίπτωση. Στο όνομα του ρεαλισμού, γράφουν όσοι λίγοι ιστορικοί αναφέρονται στο γεγονός και επιχειρούν να το αποτιμήσουν.

Η αλήθεια είναι ότι έχω την αίσθηση πως η αρχή που ενέπνευσε τους Έλληνες στα πρώτα στάδια της Επανάστασης του 1821, και έλκει την καταγωγή της από τον Ρήγα, δηλαδή «να στηριχτούμε στις δυνάμεις μας» είχε νοθευτεί ήδη από την επιστολή Υψηλάντη, «και θέλετε ιδή μίαν κραταιάν δύναμιν», στο όνομα του διπλωματικού ελιγμού, είχε ήδη υπονομευτεί συστηματικά από τους Φαναριώτες και τους προεστούς που ζητούσαν την βοήθεια των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στο όνομα της ομοδοξίας και της αρχαίας κληρονομιάς, και είχε ανατραπεί από την στιγμή που ο Μοχάμετ Άλι και ο Ιμπραήμ συμμάχησαν με τον σουλτάνο.

Χωρίς καθυστέρηση αντιγράφω (σε πολυτονικό, μη θυμώσει και ο Τερτσέτης):

Ἰδοὺ πῶς ἐστάθηκε ἡ ἀρχὴ τῆς ἀναφορᾶς διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἀγγλίας. Μία φορὰ ἔλαβα ἕνα γράμμα ἀπὸ τὸν Ρώμα καὶ μοῦ ἔλεγε, ὅτι ὁμίλησε μὲ τὸν Ἄδαμ. Ὁ Ἄδαμ τοῦ εἶπε: «Δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀποσπάσωμεν τὸν Κολοκοτρώνην ἀπὸ τὸ ἀρχοντικὸ κόμμα;» Τὸ κόμμα αὐτὸ ἐνομίζετο ἀγγλοδιωκτικὸ καὶ ρωσολάτρικο, καὶ αὐτὸ τὸ διέδιδαν οἱ Μαυροκορδατισταί. Μοῦ ἔγραψε ὁ Ρώμας καὶ μοῦ ἔλεγε τὰ ὅσα τοῦ εἶπε, καὶ νὰ τοῦ γράψω ἰδιοχείρως τὸ φρόνημά μου. Ἐγὼ τοῦ ἀπεκρίθηκα ὅτι: «Δὲν εἶμαι ἀγγλοδιωκτικὸς καὶ ρωσολάτρης, ἀλλὰ εἶμαι φίλος ἐκείνου ὁποὺ θέλει νὰ κάμει τὸ καλὸν τῆς πατρίδος μου, καὶ γίνου ἐγγυητὴς εἰς τὴν ἐξοχότητά του τὸν Ἄδαμ, καὶ ὁ Ἄδαμ ἂς γίνει εἰς τὴν αὐλήν του διὰ τὰ φρονήματά μου». Ὁ Ἄδαμ ἔστειλεν εἴδησιν εἰς τὴν Ἀγγλίαν, καὶ μὲ μερικὸν καιρὸν ἔκραξε τὸν Ρώμα, ἐκλείσθηκε δύο ἡμέρες, ἔκαμε τὸ σχέδιο τῶν ἀναφορῶν, καὶ τὴν ἔστειλε τὴν μίαν νὰ τὴν ὑπογράψω ἐγώ, καὶ τὴν ἄλλην ὁ Μιαούλης· τὴν ὑπογράψαμεν· Ἐννοεῖτο τὸ Ἔθνος συνασμένον εἰς Συνέλευσιν, καὶ ἔτζι τὸ Βουλευτικό, τὸ Ἐκτελεστικὸ ὑπόγραψαν ὡς ἄτομα, ὄχι ὡς διοίκησις. Ἔλεγε ὅτι τὸν παρόντα νόμον νὰ ἐκτελέσουν οἱ πρόεδροι τῆς ξηρᾶς καὶ τῆς θαλάσσης. Ὑπογράφθηκα Πρόεδρος τῶν ἑνωμένων ἐπαρχιῶν τῆς Στερεᾶς Ἑλλάδος καὶ ἀρχιστράτηγος τῆς Ἑλλάδος· Μιαούλης, πρόεδρος τῶν νήσων, καὶ ναύαρχος τῶν κατὰ θάλασσαν Ἑλληνικῶν δυνάμεων. Αὐτὴν τὴν πρᾶξιν τῆς ἀναφορᾶς διὰ τὴν Λόνδρα, τὴν ἐπικύρωσε τὸ Ἔθνος εἰς τὴν Συνέλευσιν τῆς Ἐπιδαύρου καὶ τῆς Τροιζῆνος.

Γεώργιος Τερτσέτης: Διηγήσεις ἀγωνιστῶν του Εἰκοσιένα.

Μου φαίνεται ότι μόνον η κακόβουλη και ηθελημένη στρέβλωση μπορεί να επιχειρήσει την αναλογία ανάμεσα στην κατάσταση του 1823 και στην κατάσταση του 2010.

Ακόμη κι αν μια τέτοια αναλογία ήταν επιτυχημένη: Φαναριώτες και προεστοί ετοίμασαν μαζί με έλληνες μεταπράτες της αγγλικής Ζακύνθου, οι αδελφοί Βιδάλη, εκτός της επαναστατημένης χώρας και ενάντια σ’ αυτήν και τους πολεμιστές της, την διαβόητη Πράξη της Υποτέλειας, όπως μεταφράζουμε τον τίτλο «Act of Submission» που έλαβε, όταν αρχειοθετήθηκε στο αγγλικό Υπουργείο Εξωτερικών. Την διακίνησαν εκβιαστικά και εξω-διαδικαστικά. Στα χέρια του Κολοκοτρώνη έφτασε, όταν πολλοί εξ αυτών είχαν βάλει την υπογραφή τους.

Νεο-φιλελεύθερε συνομιλητή, μου φαίνεται ότι μόνον η επιδίωξη κακόβουλης στρέβλωσης ή η προκλητική αμάθεια μπορεί να επιχειρήσει την αναλογία ανάμεσα στην κατάσταση του 1825 και στην κατάσταση του 2010. Η καταλυτικότερη είναι ότι το 1825 δεν είχαν αλλά επιδίωκαν να αποκτήσουν κράτος, ενώ το 2010 είχαμε κράτος 185 ετών.

Τελεία και παύλα.-

 

Πολεμικές οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα 2

13 Μαἴου 2013: Πρόσφατη αρουσίαση του θέματος και σχόλιο στο  BBC — για ό,τι αξίζει.

«Ο αποκλεισμός σώζει ζωές». «Καμιά ασυλία για τα εγκλήματα πολέμου». Από συγκέντρωση για την στήριξη του δικαστικού αγώνα των Διστομιτών κατά της Γερμανίας στην Ιταλία. (Βλ. και σχετική είδηση στο BBC, 13-9-2011)

Πολεμικές οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα 1

Σχολιάζοντας την επιστολή του Μανώλη Γλέζου στην Die Welt της 29ης Μαΐου 2013 πολλοί καλοί αναγνώστες της έγκριτης γερμανικής εφημερίδας αναρωτήθηκαν:

  1. Γιατί πρέπει να φέρουμε αιωνίως την ευθύνη για εγκλήματα που διέπραξαν οι παππούδες μας;

  2. Δεν ντρέπονται οι Έλληνες να προσπαθούν να αποσπάσουν κι άλλα (!) χρήματα από τον γερμανικό λαό, τώρα που αναγκάζονται να πληρώσουν όσα σπατάλησαν τα προηγούμενα 20 χρόνια;

  3. Οι Γερμανοί έχουμε ήδη αποζημιώσει και με το παραπάνω τους Έλληνες για τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Σε 300.000 εκτιμάται ο αριθμός των νεκρών Ελλήνων λόγω πείνας και των συν αυτή δεινών, τον χειμώνα του 1941/1942. Οι Γερμανοί είχαν κατάσχει την ελληνική γεωργική παραγωγή για τις ανάγκες του μετώπου κατά της Σοβιετικής Ένωσης

Σήμερα, 9 Μαΐου 2013, οπότε σε άλλες χώρες γιορτάζεται η νίκη των λαών κατά του Άξονα στις 9 Μαΐου 1945, ενώ στην Ελλάδα σφυροκοπούνται οι εκπαιδευτικοί από τα ΜΜΕ, επειδή απεργούν εν μέσω πανελλαδικών εξετάσεων επειδή πρόκειται σωρηδόν να απολυθούν από δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση, αξίζει να επιχειρήσω απάντηση στα τρία ατελή και λανθάνοντα επιχειρήματα των καλών αναγνωστών της συντηρητικής πλην έγκριτης Die Welt.

  1. Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφονται κατά την ιδρυτική πράξη του ΟΗΕ — και αυτή είναι μια καλή κληρονομιά των νικητών στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Εξ αυτού προκύπτει ότι το γερμανικό κράτος σήμερα και στο μέλλον θα πρέπει να φέρει την ευθύνη για τα εγκλήματα που διέπραξε το Γ’ Ράιχ ανά τον κόσμο. Η λογική μιας τέτοιας διάταξης είναι, βεβαίως, ότι έτσι εξασφαλίζεται αποτροπή των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στο διηνεκές.

  2. Κάποιοι Έλληνες με επιμονή, ήδη από το 1946, και αρκετές ελληνικές κυβερνήσεις από το 1961 και εξής θέτουν ξανά και ξανά την αποπληρωμής των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα:Το γερμανικό κράτος, με διάφορους τρόπους, απέφυγε να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που αποφασίστηκαν στην 19μελή Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946-1947). Η Γερμανία και η Αλβανία είναι οι μόνες από τις τέσσερις χώρες που συμμετείχαν στην κατοχή της Ελλάδας από το 1941 ως το 1945 (Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Αλβανία), μολονότι, τουλάχιστον για την περίπτωση της Γερμανίας, υπάρχει σχετική «κοστολογημένη» απόφαση της Διάσκεψης Ειρήνης. Επίσης, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν εισέπραξε από την Γερμανία τις ορισμένες από την Διάσκεψη αποζημιώσεις ούτε συναίνεσε στην διαγραφή τους, παρά τα όσα αναπόδεικτα οι γερμανοί ιθύνοντες και κάποιοι έλληνες εκφραστές τους αοριστολογικώς δηλώνουν. Αντιθέτως, με ισχνή φωνή είναι αλήθεια, αρκετές ελληνικές κυβερνήσεις από την δεκαετία του 1960 και εξής θέτουν σε διπλωματικό επίπεδο το ζήτημα.

    1. Για το «αναγκαστικό δάνειο» που επιβλήθηκε από τις ιταλικές και γερμανικές αρχές κατοχής το 1941, και ανέλαβε εξ ολοκλήρου η γερμανική κυβέρνηση από το 1943.
    2. Για την κατάσχεση από τις γερμανικές αρχές κατοχής κάθε είδους προϊόντος, από δημητριακά ως τερεβινθέλαιο το 1941.
    3. Για την ολική καταστροφή των υποδομών της χώρας κατά την διάρκεια της Κατοχής και κατά την οπισθοχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων το φθινόπωρο του 1944.
    4. Για τις καταστροφές σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της Ελλάδας και για την κλοπή έργων τέχνης και αρχαιολογικών ευρημάτων.
  3. Και, ασφαλώς, το αναγκαστικό δάνειο που απέσπασαν οι γερμανικές αρχές κατοχής από την Τράπεζα της Ελλάδος, και την αποπληρωμή του οποίου άρχισε το Ράιχ είναι συμβατική υποχρέωση και όχι πολεμική αποζημίωση. Γι’ αυτό από ελληνικής πλευρά γίνεται λόγος για οφειλές και όχι μόνον για αποζημιώσεις.

Για μια κάποια εκτίμηση του ύψους των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα παρέχει το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Εκτός από όσα πρόσφατα έχω διαβάσει (και μετά πλείστης δυσκολίας τα ξεχώρισα κάτω από ποταμούς άχρηστης έντυπης και ηλεκτρονικής πληροφορίας ), αντλώ και από όσα για πρώτη φορά αναδείχτηκαν προς χάριν ενός ευρύτερου κοινού από γνώστες του θέματος στην πολύ καλή διαδικτυακή τηλεοπτική εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου της 8ης Μαΐου 2013: Το 1ο μέρος από την διαδικτυακή τηλεοπτική εκπομπή του enikos.gr στις 8 Μαΐου 2013.

Θαρρώ ότι όλοι θα πρέπει να κατανοήσουμε εις βάθος το θέμα, να αποσαφηνίσουμε στον νου μας ότι γερμανικές πολεμικές οφειλές προς την Ελλάδα και οικονομική κρίση-δανειακή σύμβαση-μνημόνια συγκυριακώς και μόνον σχετίζονται, να πιέσουμε όπως μπορούμε την ελληνική κυβέρνηση να μη παροπλιστεί, να στηρίξουμε το Εθνικό Συμβούλιο να μιλήσουμε με τους γνωστούς μας, Έλληνες και ξένους, για το δίκαιο των ελληνικών διεκδικήσεων. Το ζήτημα είναι ηθικό, πολιτικό και οικονομικό. Με αυτήν την σειρά.

Γιατί τους συμβαίνει αυτό;

Γιατί συμβαίνει πολιτικοί ηγέτες και οικονομολόγοι που αντιμετωπίζουν μια σοβαρή οικονομική κρίση, είτε να ψευδολογούν είτε να κρύβουν το κεφάλι τους στην άμμο;

Florence Owens Thompson

Η Florence Owens Thompson, 32 ετών, και τα παιδιά της τον Φεβρουάριο του 1936 στο Nipomo της Καλιφόρνια. Ζπύσαν άστεγοι σε στρατόπεδο συλλεκτών αρακά, γιατί η δική τους σοδειά καταστράφηκε και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους. Φωτογραφία της Dorothea Lange.

Πρόσφατα η Κριστίνα Ρόμερ, επικεφαλής των Οικονομικών Συμβούλων του Λευκού Οίκου, δήλωσε ότι ο Πρόεδρος Ομπάμα «πιστεύει ολόψυχα» ότι η αμερικανική οικονομία θα ανακάμψει μέσα σε έναν χρόνο.

Μάλιστα! Ζούμε εδώ και μια τετραετία την χειρότερη οικονομική κρίση από την εποχή του Κραχ του 1929, και ως διά μαγείας, η οικονομία θα ανακάμψει και όλα θα είναι μέλι-γάλα. Θαρρούσα ότι ο Ομπάμα δήλωσε ότι αυτή η διαδικασία θα πάρει καιρό. Ένας χρόνος, λοιπόν, εμένα μου φαίνεται δεν είναι πολύς δεδομένου του μεγέθους της κρίσης.

Αλλά και στα καθ’ημάς, θυμούμαι ακόμη την κα Κατσέλη, ως υπουργό της κυβέρνησης Παπανδρέου, να εξηγεί ότι, καθώς ο πρώτο μνημόνιο είχε σχεδιαστεί να είναι «εμπροσθοβαρές», τα δύσκολα θα ήταν εντός του 2010, ενώ από το 2011 θα είχαμε επιστρέψει στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές για κρατικό δανεισμό. Και το μέλλον και η κα Κατσέλη εκ των υστέρων, διέψευσαν την τόση αισιοδοξία.

Σκεφτόμουν, λοιπόν, άλλες ηγετικές μορφές της πολιτικής και της οικονομίας που επιθυμούσαν να νομίζουμε ότι όλα πηγαίνουν κατ’ευχήν. Παραθέτω μερικά παραδείγματα πιο κάτω, αλλά εξακολουθώ να αναρωτιέμαι: ψευδολογούσαν ή αυταπατούνταν; Αν ψευδολογούσαν, με ποιο κίνητρο; Αν έτρεφαν αυταπάτες, το έκαναν επειδή η ιδεολογική προσήλωση τους εμπόδιζε να δουν την πραγματικότητα;

  • «Δεν θα υπάρξουν άλλα κραχ στην εποχή μας», John Maynard Keynes, 1927.
  • «Δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε διακοπή της διαρκούς ευημερίας μας», Myron E. Forbes, Πρόεδρος της Pierce Arrow Motor Car Co., 12 Ιανουαρίου 1928.
  • «Ίσως υπάρξει κάποια πτώση των τιμών στο Χρηματιστήριο, αλλά τίποτε που να θυμίζει κραχ», Irving Fisher, επιφανής οικονομολόγος των ΗΠΑ, The New York Times, 5 Σεπτεμβρίου 1929.
  • «Αυτό το κραχ δεν πρόκειται να έχει μεγάλη επίδραση στις επιχειρήσεις», Arthur Reynolds, Πρόεδρος της Continental Illinois Bank του Σικάγου 24 Οκτωβρίου, 1929.
  • «Αισθανόμαστε ότι στη βάση της η Wall Street είναι εντάξει, και ότι για όσους μπορούν να πληρώσουν άμεσα οι τιμές των καλών μετοχών είναι φθηνές», Goodbody & Co., χρηματοοικονομική επιστολή στους The New York Times, 25 Οκτωβρίου 1929.
  • «Τώρα είναι η στιγμή για να αγοράσει κάποιος μετοχές. Τώρα πρέπει να θυμηθούμε τα λόγια του αείμνηστου J. P. Morgan, ότι κάθε άνθρωπος που είναι απαισιόδοξος για το μέλλον της Αμερικής θα φαλιρίσει. Σε λίγες μέρες θα υπάρξει ενδεχομένως ένας πανικός αρκούδας και όχι ένας πανικός ταύρου. Πολλές από αυτές τις χαμηλές τιμές που υπήρξαν ως αποτέλεσμα της υστερικής πώλησης δεν θα σημειωθούν ξανά στο εγγύς μέλλον», R. W. McNeel, χρηματοοικονομικός αναλυτής, στην New York Herald Tribune, 30 Οκτωβρίου 1929.
  • «Κανείς δεν θα μείνει απογοητευμένος από την αγορά φερέγγυων και ώριμων τίτλων τώρα», E. A. Pearce, χρηματοοικονομική επιστολή στην New York Herald Tribune, 30 Οκτωβρίου 1929.
  • «Ορισμένοι πανέξυπνοι άνθρωποι αγοράζουν τώρα μετοχές …Εκτός κι αν υποχωρήσουμε στον πανικό – ενδεχόμενο που δεν πιστεύει κανείς στ’αλήθεια – και οι μετοχές πιάσουν πάτο», R. W. McNeal, οικονομικός αναλυτής, 30 Οκτωβρίου 1929.
  • «…παρά την σοβαρότητά της, πιστεύουμε ότι η πτώση των τιμών των μετοχών θα αποδειχθεί μια ενδιάμεση κίνηση και όχι ο πρόδρομος κατάρρευσης των επιχειρήσεων, τέτοιας που να επισύρει παρατεταμένη περαιτέρω εκκαθάριση» – Harvard Economic Society (HES), 2 Νοεμβρίου 1929.
  • «… είναι απίθανη μια σοβαρή οικονομική κρίση [αναμένουμε] ανάκαμψη των επιχειρήσεων την ερχόμενη άνοιξη, και περαιτέρω βελτίωση από το φθινόπωρο», Harvard Economic Society (HES), 10 Νοεμβρίου 1929.
  • «Το τέλος της πτώσης στο Χρηματιστήριο κατά πάσα πιθανότητα δεν θα αργήσει, ίσως μερικές ημέρες ακόμη το πολύ», Irving Fisher, Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Yale, 14 Νοεμβρίου 1929.
  • «Για τις περισσότερες πόλεις αυτής της χώρας, ο πανικός στην Wall Street δεν έχει καμιά επίπτωση», Paul Block (Πρόεδρος της αλυσίδας εφημερίδων Block), σημείωμα του εκδότη, 15 Νοεμβρίου 1929.
  • «Η οικονομική καταιγίδα πέρασε οριστικά», Bernard Baruch, τηλεγράφημα στον Winston Churchill, 15 Νοεμβρίου 1929.
  • «Δεν διακρίνω τίποτε στην παρούσα κατάσταση που είτε να είναι απειλητικό είτε να δικαιολογεί την απαισιοδοξία… Πιστεύω ακράδαντα ότι θα υπάρξει αναζωπύρωση της οικονομικής δραστηριότητας την ερχόμενη άνοιξη, και ότι κατά τον επόμενο χρόνο η χώρα θα σημειώσει σταθερή πρόοδο», Andrew W. Mellon, Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, 31 Δεκεμβρίου 1929.
  • «Είμαι βέβαιος ότι με αυτά τα μέτρα έχουμε αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη», Herbert Hoover, 29 Δεκεμβρίου 1929.
  • «Το 1930 θα είναι ένα θαυμάσιο έτος για την απασχόληση», Υπουργείο Εργασίας των ΗΠΑ, έκθεση προβλέψεων για το νέο έτος, Δεκέμβριος 1929.
  • «…υπάρχουν ενδείξεις ότι η χειρότερη φάση της ύφεσης πέρασε πια…», Harvard Economic Society (HES), 18 Ιανουαρίου 1930.
  • «Δεν υπάρχει απολύτως τίποτε στην κατάσταση που να εμπνέει ανησυχία», Andrew Mellon, Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Φεβρουάριος 1930.
  • «Η άνοιξη του 1930 σηματοδοτεί το τέλος μια περιόδου με πολλή ανησυχία… Οι αμερικανικές επιχειρήσεις σταθερά επανέρχονται στο φυσιολογικό επίπεδο εύρυθμης λειτουργίας», Julius Barnes, επικεφαλής του Συμποσίου του Hoover για την επισκόπηση των εθνικών επιχειρήσεων, 16 Μαρτίου 1930.

 

Ουρά ανέργων

Ουρά ανέργων και/ή αστέγων περιμένουν έξω από το πανδοχείο του Δήμου της Νέας Υόρκης για ένα δωρεάν γεύμα. Φωτογραφία του AP, 1932.

Όπως θα θυμάστε από την σχολική Ιστορία, μεταξύ 1929 και 1932, το Χρηματιστήριο έπεσε κατά 89%. Η μεγαλύτερη πτώση της τιμής των μετοχών ήταν η απαρχή της αρχής του Κραχ που διήρκεσε ως το 1937. Σε όλην αυτή την περίοδο πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες προσπαθούσαν αν πείσουν το αμερικανικό λαό ότι δεν συνέβαινε τίποτε σοβαρό ή έκτακτο!

(πηγή: The Road to Revulsion)

Να υπογράψουμε, για να κερδίσουμε χρόνο;

Français : Investissements onshore et offshore...

Français : Investissements onshore et offshore des fonds spéculatifs de 2000 à 2007 English: Hedge funds and tax haven from 2000 to 2007 (Photo credit: Wikipedia)

Όπως όλοι, προσπαθώ να ενημερωθώ, να μάθω όλα εκείνα που δεν ανήκουν στη γενική παιδεία μου: πώς λειτουργεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τι πληρώνω όταν καταβάλλω τους φόρους μου, τι ακριβώς λέει ο Κανονισμός της Βουλής, τι σημαίνει δανειακή σύμβαση, hedge funds, επιλεκτική χρεοκοπία, χρεοκοπία, τι σημαίνει η συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ευρώ, στην ευρωζώνη, τι σημαίνει εταίροι, και άλλα πολλά, ως ουκ έστι αριθμός,

Και νιώθω άσχημα. Κυρίως, που νόμιζα ότι δεν ήμουν και ο πλέον αμόρφωτος άνθρωπος στην Ελλάδα. Αλλά ήμουν, ναι! Νόμιζα ότι ήμουν δεόντως ενεργός πολίτης: συμμετοχή σε σωματεία, συλλόγους, εθελοντικές δράσεις, ενήμερος για τις κυριότερες εσωτερικές και διεθνείς ειδήσεις. Νόμιζα.

Εδώ και ενάμισι χρόνο ζω την ολοένα και πιο ριζική πολιτισμική επανάσταση. Ακόμα κι όσα γνώριζα,

Ο έντονος ανταγωνισμός των «Μεγάλων Δυνάμεων» για την επικυριαρχία στο ελληνικό κράτος

π.χ. την Ιστορία του τόπου μου, φωτίζονται από νέες πηγές φωτός, απρόσμενες.Είναι καιρός, π.χ., που γυρίζει στον νου μου ένα επεισόδιο της νεότερης Ιστορίας μας. Στον 6ο και οδυνηρό χρόνο της Επανάστασης. Αλλά, σημαντικές λεπτομέρειες μου ξέφευγαν, αν και ήμουν βέβαιος ότι υπήρχε συγκλονιστική αναλογία με όσα ζούμε. Σήμερα, αξιώθηκα να ξεσκονίσω τα παλιά βιβλία μου. Τα κακώς λησμονημένα. Για την Επανάσταση. Για την οδυνηρή θεμελίωση του νεοελληνικού κράτους.

Σταχυολογώ την επιστολή που κατέθεσε ο Υψηλάντης στο προεδρείο της Γ’ Εθνοσυνέλευσης στις 12 Απριλίου 1826.

Τα σχόλια δικά σας. Μη τα προκαταλάβω!

ΙΔΕΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ! Educational ideas for teachers!

Ένα blog για εκπαιδευτικούς, εκπαιδευόμενους και όχι μόνο! A blog for teachers!

Αντικλείδι

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Αρέσει σε %d bloggers: