Monthly Archives: Μαΐου 2013

Για τα 150χρονα του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος

Σήμερα, στην Γερμανία εορτάζεται η επέτειος των 150 χρόνων από την ίδρυση του στην Λειψία (1863) από τον Φερδινάνδο Λασάλ, με το όνομα Allgemeiner Deutscher Arbeiterverein. Για την ακρίβεια πρόκειται για την παλαιότερη συνιστώσα (να, μια λέξη του συρμού στην Ελλάδα του 2013!).

Η πρώτη μείζων αλλαγή έγινε το 1875, όταν ενώθηκε με το Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (Sozialdemokratischen Arbeiterpartei) των Αύγουστου Μπέμπελ και Γουλιέλμου Λίμπκνεχτ.Το όνομά του παγιώθηκε το 1890, όταν ήρθη ο Αντισοσιαλιστικός Νόμος του 1878.

Πολλές, πυκνές και σημαντικές αλλαγές συνέβησαν στην περίοδο του Α’ Παγκοσμίου πολέμου (1914-198): η γενική εξέλιξη έφερε το κόμμα από αρκετά ριζοσπαστικές και διεθνιστικές θέσεις σε μετριοπαθέστερες και πατριωτικότερες.

Μια οπωσδήποτε σημαντική αλλαγή επήλθε στο κόμμα με αφορμή τις εξελίξεις του Μεσοπολέμου: με αφορμή την επικράτηση των Μπολσεβίκων στην Ρωσία το 1917, πολλά αποχωρήσαντα ή διαγραφέντα μέλη σχημάτισαν αρχικά τους Σπαρτακιστές (Καρλ Λίμπκνεχτ, Ρόζα Λούξεμπουργκ,  κ.ά.), στην συνέχεια το Ανεξάρτητο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (), και τέλος το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας. Από το 1918, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα αποτέλεσε δύναμη του πολιτικού συστήματος της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, και έλαβε μέρος σε τρία κυβερνητικά σχήματα μεταξύ 1918 και 1930. Απαγορεύτηκε από τον Χίτλερ, όπως και άλλα κόμματα του δημοκρατικού φάσματος (δημοκρατικό ή συνταγματικό τόξο, όπως λέμε στην σημερινή Ελλάδα) ετέθη εκτός νόμου. Η ηγεσία του κατέφυγε στην αρχή στην Πράγα, ύστερα στο Παρίσι, και τέλος στο Λονδίνο. Από εκεί τάχθηκε υπέρ των συμμάχων στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και κατά της ναζιστικής Γερμανίας του Χίτλερ.

Μετά τον πόλεμο (1945) το κόμμα επανασυστάθηκε στην Ομοσπονδιακή Γερμανία / Δυτική Γερμανία. Τα μέλη του κόμματος στην Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας / Ανατολική Γερμανία, συναποτέλεσαν με τους κομμουνιστές το Σοσιαλιστικό Ενωτικό Κόμμα Γερμανίας.

Η τελευταία μείζων αλλαγή  του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της [Δυτικής] Γερμανίας, κάποιοι θα έκαναν λόγο για επανίδρυση. Το κόμμα άσκησε την διακυβέρνηση για δύο σχετικά μακρές περιόδους: από το 1969 ως το 1982 και από το 1998 ως το 2005.

— # —

Με αφορμή τα 150 χρόνια του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας ανέσυρα ένα δείγμα του Αντισοσιαλιστικού Νόμου του 1878, την αγόρευση ενός συντηρητικού βουλευτή και την απάντηση ενός σοσιαλιστή βουλευτή. Και τα τρία κείμενα προσφέρονται για ανίχνευση αναλογιών με πτυχές του προβληματισμού μας γύρω από ζητήματα της σύγχρονης εποχής, ιδίως τον αυταρχισμό, τον πολιτικό έλεγχο ή, όπως θα το έθετε κάποιος σε ορολογία της γενιάς του ’30, την αυταρχική δημοκρατία — αν κάτι τέτοιο δεν αποτελεί σχήμα οξύμωρον.

— # —

Ο Αντισοσιαλιστικός Νόμος του 1878 ήταν ίσως ο πιο σημαντικός κατασταλτικός νόμος από όλους όσους πρότεινε ο Μπίσμαρκ κατά την διάρκεια της θητείας του ως καγκελαρίου της Γερμανίας. Ο Μπίσμαρκ δεν έκρυψε ποτέ την αποστροφή του για τον σοσιαλισμό, και έκανε διάφορες απόπειρες να ανακόψει την αύξηση των δυνάμεων της Σοσιαλδημοκρατίας σ᾿όλη την διάρκεια της δεκαετίας του 1870 – παραδείγματος χάριν με τους περιορισμούς που επέβαλε στην ελευθεροτυπία και με την αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα της Γερμανίας. Αλλά, οι αντίπαλοί του επέτυχαν να αντισταθούν αποτελεσματικά σ᾿όλα τα μέτρα που ελάμβανε εκείνος. Έτσι, ο αριθμός ψήφων υπέρ του υποψηφίων του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για το Ράιχσταγ εξακολούθησε να αυξάνει. Τον Μάιο και τον Ιούνιο του 1878 έγιναν δύο απόπειρες δολοφονίας του Κάιζερ Γουλιέλμου Α΄, με τον αυτοκράτορα να τραυματίζεται σοβαρά στην δεύτερη απόπειρα. Ο Μπίσμαρκ κατηγόρησε γι᾿αυτές το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), μολονότι διέθετε άλλες καλύτερες πληροφορίες. Αιφνιδιαστικά ανακοίνωσε εκλογές για το Ράιχσταγ και σύντομα, το καλοκαίρι του 1878. ανέλαβε σημαντικό ρόλο στην ενορχήστρωση μιας αντισοσιαλιστικής εκστρατείας. Οι νεοεκλεγέντες βουλευτές ήταν πιο συντηρητικοί από την προηγούμενη φορά, και ενέκριναν τον νόμο, αποσπάσματα του οποίου παρουσιάζονται παρακάτω, στις 21 Οκτωβρίου. Έθετε εκτός νόμου όλες τις σοσιαλδημοκρατικές ενώσεις, συγκεντρώσεις και εφημερίδες. Καθώς, όμως, δεν τέθηκε εκτός νόμου η κοινοβουλευτική ομάδα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στο Ράιχσταγ, η προκήρυξη εκλογών έδωσε την ευκαιρία στο κόμμα να κρατεί ζωντανή την ενεργό δημόσια παρουσία του. Αυτή ενισχυόταν και από ένα ημιπαράνομο δίκτυο προπαγανδιστών, εντύπων και ομίλων αναψυχής που μυστικά διέδιδαν το σοσιαλιστικό μήνυμα.

Ωστόσο, ανάμεσα στο 1878 και την ακύρωση του νόμου στις 20 Σεπτεμβρίου 1890, περίπου 1.500 άνθρωποι καταδικάστηκαν συνολικά σε 800 χρόνια φυλάκισης. Αναμνήσεις από αυτήν την περίοδο καταστολής και κακουχιών αυτής της «ηρωικής εποχής», και συνέβαλαν στην καλλιέργεια έντονων αισθημάτων αλληλεγγύης και δέσμευσης. Η αντισοσιαλιστική εκστρατεία του Μπίσμαρκ υπήρξε ένας από τους χειρότερους πολιτικούς υπολογισμούς του.

περισσότερα —>

Πολεμικές οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα 2

13 Μαἴου 2013: Πρόσφατη αρουσίαση του θέματος και σχόλιο στο  BBC — για ό,τι αξίζει.

«Ο αποκλεισμός σώζει ζωές». «Καμιά ασυλία για τα εγκλήματα πολέμου». Από συγκέντρωση για την στήριξη του δικαστικού αγώνα των Διστομιτών κατά της Γερμανίας στην Ιταλία. (Βλ. και σχετική είδηση στο BBC, 13-9-2011)

Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου

Σήμερα, 10 Μαΐου 2013, οπότε και πάλι τα ΜΜΕ επιχειρούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, θυμήθηκα τον Μιχαλάκη Καραολή και τον Ανδρέα Δημητρίου. Που εκτελέστηκαν δι’ απαγχονισμού από τις βρετανικές αποικιακές αρχές στην Κύπρο στις 10 Μαΐου 1956. Θυμήθηκα τον πρεσβευτή Σεφεριάδη με την Ελένη του (για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη – για μια ελευθερία απατηλή, για μια τιμή ψεύτικη). Κι αναλογίστηκαότι στο σχολικό εγχειρίδιο της Ιστορίας για την Γ’ Λυκείου (γενικής παιδείας, αυτό το μάθημα που πολλοί θεωρούν περιττό…), τα ονόματά τους αναφέρονται σε 3 1/2 σειρές, χωρίς καν μια φωτογραφία, τα δυο λόγια που είπαν μπροστά από την αγχόνη…

Και είπα να βρω μια-δυο φωτογραφίες…

«Παίρνουν τους!», ακούστηκε μια γυναικεία φωνή.

Ήταν 3 τα ξημερώματα της 10ης Μαΐου 1956.

Ύστερα ακούστηκαν οι πρώτες στροφές από τον Εθνικό Ύμνο: «Απ’τα κόκκαλα βγαλμένη / των Ελλήνων τα ιερά…» από δύο ανδρικές φωνές.

 karaolis-dimitriouΤην προηγουμένη, 9 Μαΐου 1956, με ένα μαζικό και μαχητικό συλλαλητήριο οι Αθηναίοι, ιδίως οι νέοι, ζητούσαν την ματαίωση της  εκτέλεσης των δύο Κυπρίων αγωνιστών από τις βρετανικές αποικιακές αρχές του νησιού, και την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Βλ. ταινία επικαίρων του 1956, που φυλάσσεται στο Οπτικοακουστικό Αρχείο της ΕΡΤ. Ο διοικητής της Κύπρου, Στρατάρχης Τζον Χάρντινγκ (John Harding, 1st Baron Harding of Petherton) αρνήθηκε να δώσει χάρη στους δύο νεαρούς Κύπριους. Ο ίδιος, παρολίγον θύμα βομβιστικής επίθεσης, είχε επιλέξει να ανακοινώσει την θανατική καταδίκη των Καραολή και Δημητρίου αρκετούς μήνες πριν, 28η Οκτωβρίου 1955, όταν οι Έλληνες γιόρταζαν την 15η επέτειο του ΟΧΙ στην φασιστική Ιταλία. Έτσι, δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη ερμηνεία για τους αναγνώστες ποιοι ήταν οι δολοφόνοι του συνθήματος Θάνατος στους δολοφόνους που παρατίθεται στο πρωτοσέλιδο των Νέων.
 Μιχαλάης ΚαραολήςΑνδρέας Δημητρίου

Αναρωτιέμαι πώς θα σχολιάζατε  εσείς την αναφορά του σχολικού εγχειριδίου για την Γ’ Λυκείου των Ι. Κολλιόπουλου, Κ. Σβολόπουλου κ.ά., ΟΕΔΒ Αθήνα, ιδίως τον διαζευκτικό σύνδεσμο –ή– που προηγείται του ονόματος του Μιχάλη Καραολή:

«Το 1955-1959 έχασαν τη ζωή τους, πολεμώντας για την ελευθερία, πολλοί νέοι Έλληνες Κύπριοι, όπως ο Γρηγόρης Αυξεντίου και ο Κυριάκος Μάτσης (το 1957 και 1958 αντίστοιχα) ή ο Μιχάλης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου (οι πρώτοι που απαγχονίστηκαν από τους Βρετανούς το 1956)».

…’σχωρνάτε με, πολλά τα είπα κι απόψε…

Πολεμικές οφειλές της Γερμανίας στην Ελλάδα 1

Σχολιάζοντας την επιστολή του Μανώλη Γλέζου στην Die Welt της 29ης Μαΐου 2013 πολλοί καλοί αναγνώστες της έγκριτης γερμανικής εφημερίδας αναρωτήθηκαν:

  1. Γιατί πρέπει να φέρουμε αιωνίως την ευθύνη για εγκλήματα που διέπραξαν οι παππούδες μας;

  2. Δεν ντρέπονται οι Έλληνες να προσπαθούν να αποσπάσουν κι άλλα (!) χρήματα από τον γερμανικό λαό, τώρα που αναγκάζονται να πληρώσουν όσα σπατάλησαν τα προηγούμενα 20 χρόνια;

  3. Οι Γερμανοί έχουμε ήδη αποζημιώσει και με το παραπάνω τους Έλληνες για τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Σε 300.000 εκτιμάται ο αριθμός των νεκρών Ελλήνων λόγω πείνας και των συν αυτή δεινών, τον χειμώνα του 1941/1942. Οι Γερμανοί είχαν κατάσχει την ελληνική γεωργική παραγωγή για τις ανάγκες του μετώπου κατά της Σοβιετικής Ένωσης

Σήμερα, 9 Μαΐου 2013, οπότε σε άλλες χώρες γιορτάζεται η νίκη των λαών κατά του Άξονα στις 9 Μαΐου 1945, ενώ στην Ελλάδα σφυροκοπούνται οι εκπαιδευτικοί από τα ΜΜΕ, επειδή απεργούν εν μέσω πανελλαδικών εξετάσεων επειδή πρόκειται σωρηδόν να απολυθούν από δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση, αξίζει να επιχειρήσω απάντηση στα τρία ατελή και λανθάνοντα επιχειρήματα των καλών αναγνωστών της συντηρητικής πλην έγκριτης Die Welt.

  1. Τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν παραγράφονται κατά την ιδρυτική πράξη του ΟΗΕ — και αυτή είναι μια καλή κληρονομιά των νικητών στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Εξ αυτού προκύπτει ότι το γερμανικό κράτος σήμερα και στο μέλλον θα πρέπει να φέρει την ευθύνη για τα εγκλήματα που διέπραξε το Γ’ Ράιχ ανά τον κόσμο. Η λογική μιας τέτοιας διάταξης είναι, βεβαίως, ότι έτσι εξασφαλίζεται αποτροπή των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στο διηνεκές.

  2. Κάποιοι Έλληνες με επιμονή, ήδη από το 1946, και αρκετές ελληνικές κυβερνήσεις από το 1961 και εξής θέτουν ξανά και ξανά την αποπληρωμής των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα:Το γερμανικό κράτος, με διάφορους τρόπους, απέφυγε να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που αποφασίστηκαν στην 19μελή Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946-1947). Η Γερμανία και η Αλβανία είναι οι μόνες από τις τέσσερις χώρες που συμμετείχαν στην κατοχή της Ελλάδας από το 1941 ως το 1945 (Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Αλβανία), μολονότι, τουλάχιστον για την περίπτωση της Γερμανίας, υπάρχει σχετική «κοστολογημένη» απόφαση της Διάσκεψης Ειρήνης. Επίσης, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν εισέπραξε από την Γερμανία τις ορισμένες από την Διάσκεψη αποζημιώσεις ούτε συναίνεσε στην διαγραφή τους, παρά τα όσα αναπόδεικτα οι γερμανοί ιθύνοντες και κάποιοι έλληνες εκφραστές τους αοριστολογικώς δηλώνουν. Αντιθέτως, με ισχνή φωνή είναι αλήθεια, αρκετές ελληνικές κυβερνήσεις από την δεκαετία του 1960 και εξής θέτουν σε διπλωματικό επίπεδο το ζήτημα.

    1. Για το «αναγκαστικό δάνειο» που επιβλήθηκε από τις ιταλικές και γερμανικές αρχές κατοχής το 1941, και ανέλαβε εξ ολοκλήρου η γερμανική κυβέρνηση από το 1943.
    2. Για την κατάσχεση από τις γερμανικές αρχές κατοχής κάθε είδους προϊόντος, από δημητριακά ως τερεβινθέλαιο το 1941.
    3. Για την ολική καταστροφή των υποδομών της χώρας κατά την διάρκεια της Κατοχής και κατά την οπισθοχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων το φθινόπωρο του 1944.
    4. Για τις καταστροφές σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της Ελλάδας και για την κλοπή έργων τέχνης και αρχαιολογικών ευρημάτων.
  3. Και, ασφαλώς, το αναγκαστικό δάνειο που απέσπασαν οι γερμανικές αρχές κατοχής από την Τράπεζα της Ελλάδος, και την αποπληρωμή του οποίου άρχισε το Ράιχ είναι συμβατική υποχρέωση και όχι πολεμική αποζημίωση. Γι’ αυτό από ελληνικής πλευρά γίνεται λόγος για οφειλές και όχι μόνον για αποζημιώσεις.

Για μια κάποια εκτίμηση του ύψους των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα παρέχει το γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Εκτός από όσα πρόσφατα έχω διαβάσει (και μετά πλείστης δυσκολίας τα ξεχώρισα κάτω από ποταμούς άχρηστης έντυπης και ηλεκτρονικής πληροφορίας ), αντλώ και από όσα για πρώτη φορά αναδείχτηκαν προς χάριν ενός ευρύτερου κοινού από γνώστες του θέματος στην πολύ καλή διαδικτυακή τηλεοπτική εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου της 8ης Μαΐου 2013: Το 1ο μέρος από την διαδικτυακή τηλεοπτική εκπομπή του enikos.gr στις 8 Μαΐου 2013.

Θαρρώ ότι όλοι θα πρέπει να κατανοήσουμε εις βάθος το θέμα, να αποσαφηνίσουμε στον νου μας ότι γερμανικές πολεμικές οφειλές προς την Ελλάδα και οικονομική κρίση-δανειακή σύμβαση-μνημόνια συγκυριακώς και μόνον σχετίζονται, να πιέσουμε όπως μπορούμε την ελληνική κυβέρνηση να μη παροπλιστεί, να στηρίξουμε το Εθνικό Συμβούλιο να μιλήσουμε με τους γνωστούς μας, Έλληνες και ξένους, για το δίκαιο των ελληνικών διεκδικήσεων. Το ζήτημα είναι ηθικό, πολιτικό και οικονομικό. Με αυτήν την σειρά.

ΙΔΕΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ! Educational ideas for teachers!

Ένα blog για εκπαιδευτικούς, εκπαιδευόμενους και όχι μόνο! A blog for teachers!

Αντικλείδι

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Αρέσει σε %d bloggers: