28 Οκωβρίου 1941

Η πρώτη εκδήλωση τιμής στο ΟΧΙ του ελληνικού λαού έγινε την νύχτα της 27ης Οκτωβρίου 1941 η δυτική πλαγιά του Υμηττού, αυτή που βλέπει προς την Αθήνα, φωτίστηκε:

28 Οκτωβρίου 1940

ΕΑΜ

Η δεύτερη εκδήλωση ήταν για την επομένη, ανήμερα της πρώτης επετείου, και αυστηρότατα προγραμματισμένη:

  • στις 10:15 με 10:30, προσυγκεντρώσεις στις γειτονιές. Ένας ομιλητής εκφωνεί συντομότατο πανηγυρικό
  • στις 11:00, οι προσυγκεντρώσεις συγκλίνουν στην πλατεία Συντάγματος

Οι προσυγκεντρώσεις θα έπρεπε να κινηθούν είτε γρήγορα, σχεδόν τρέχοντας, είτε να χωριστούν σε δήθεν παρέες, για να αποφύγουν να δώσουν χρόνο στους Ιταλούς καραμπινιέρους που εκελούν αστυνομικά καθήκοντα, να τους απαγορεύσουν την συγκέντρωση.

Όσοι βρέθηκαν στο Σύνταγμα εκτιμούσαν ότι οι συγκεντρωμένοι εμπρός από το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, όπου κατέθεσαν λουλούδια και μικρά στεφάνια, έφτασαν στην καλύτερη στιγμή τις 5.000. «Στην καλύτερη στιγμή», επειδή οι έφιπποι Ιταλοί καραμπινιέροι επιτέθηκαν στο πλήθος. Κατά μια ελληνική συνήθεια οι συγκεντρωμένοι, και άλλο που έφταναν ακόμη από τις γειτονιές της Αθήνας, άρχιζαν να τρέχουν φωνάζοντας ¨Αέρα» και κοροϊδεύοντας τους Ιταλούς, αλλά δεν διαλύονταν: κρύβονταν σε παράπλευρες οδούς και ξανάβγαιναν στην πλατεία μόλις οι Ιταλοί έστρεφαν σε άλλο σημείο την προσοχή τους. Αυτός ο ιδιότυπος κλεφτοπόλεμος που κράτησε πολλές ώρες, έδειξε στους μεν κατακτητές ότι η Κατοχή δεν θα ήταν εύκολη, και σε πολλούς Αθηναίους και άλλους Έλληνες εμφύσσε πνεύμα αντίστασης.

Η τρίτη εκδήλωση, σχεδόν σύγχρονη με την συγκέντρωση του Συντάγματος, έγινε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αντί του προγραμματισμένου μαθήματός τους στην Φιλοσοφία του Δικαίου, εκφώνησε έναν σύντοο πανηγυρικό και κάλεσε τους φοιτητές να τιμούν κάθε 28η Οκτωβρίου το ΟΧΙ των Ελλήνων του 1940. Η πράξη του του κόστισε την απόλυσή του, περίπου ως το 1943.

Αλλά και η αυτοεξόριστη ελληνική κυβέρνηση υπό τον Εμμανουήλ Τσουδερό, έστειλε από την Αίγυπτο μήνυμα εμψύχωσης προς τον ελληνικό λαό.

Είθε να μη ξεθωριάζουν τέτοιες στιγμές στην μνήμη μας.

Posted on Παρασκευή, 26 Οκτώβριος 2012, in πρωτογενείς, πηγές, Ιστορία, έγγραφο δημόσιο, αξία and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 4 Σχόλια.

  1. Αποδεικνύεται από την ανάρτησή σου πως οι Έλληνες ξεκίνησαν να τιμούν την 28η Οκτωβρίου από τον πρώτο χρόνο της κατοχής, εντελώς αυθόρμητα και ανεξάρτητα από κομματικές σκοπιμότητες.
    Έχω όμως ένα ερώτημα που με απασχολεί γιατί κάτι σχετιικό ετοιμάζω και ήθελα τη γνώμη σου. Γιατί καθιερώθηκε ως επίσημη γιορτή η 28η Οκτωβρίου και όχι για παράδειγμα η επέτειος της μάχης στο Καλπάκι ή στο Ύψωμα 731 που θα ήταν και πιο λογικό μια και την 28η Οκτωβρίου τιμάμε το Όχι που είπαν οι φαντάροι μας και όχι το Όχι που είπε ο Μεταξάς. Δεν υπήρχαν πολιτικές σκοπιμότητες στην επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας;

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα, και ευχαριστώ για το μήνυμα.
      Υποθέτω ότι η αυθόρμητη και ταυτόχρονη αναφορά στην 28η είχε διπλό κίνητρο: (α) τιμή στους νεκρούς, και (β) έκκληση για παραδειγματισμό από την άρνηση στην υποχώρηση εμπρός σε ό,τι άλλοι ισχυρότεροι είχαν υποχωρήσει–κι αυτό είναι ένα πρότυπο (ορθό ή όχι) της νεοελληνικής συνείδησης.
      Όταν δε η αναγνώριση έγινε επισήμως, αμφιβάλλω αν κανείς σκέφτηκε να αναιρέσει ό,τι είχε εδραιωθεί και στους δυο ελληνικούς κόσμους (δοτής κυβέρνησης και εαμογενών). Δεν έχω υπόψη μου το σκεπτικό της πρότασης για επίσημη καθιέρωση της εθνικής επετείου που δεν μπορεί παρά να υπάρχει στα κοινοβουλευτικά πρακτικά και στις πράξεις της κυβέρνησης, άρα όσα γράφω είναι εύλογες ίσως, πλην εικασίες.

      Μου αρέσει!

  2. Ωραίο και λιτό, στο σχόλιό σου, φίλε!
    Μήπως παραείσαι ευγενικός με την «εξόριστη» βασιλική κυβέρνηση; Αυτό το «μήνυμα εμψύχωσης» κάπως μου φάνηκε…
    Εκείνο με το οποίο πλήρως συμφωνώ είναι το σχόλιό σου: «Για να μη ξεθωριάζουν τέτοιες στιγμές στη μνήμη μας»– είναι αλήθεια ότι έχουμε ευθύνες που αφήσαμε την πατρίδα στους πατριδοκάπηλους (αυτό το τελευταίο το σκέφτομαι όλο και πιο συχνά τελευταία…)

    Μου αρέσει!

    • Ίσως έχεις δίκιο, Αίαντα. Την εμψύχωση προσέφεραν υποθέτω τα τραγούδια της επιθεώρησης που γυρνούσαν από στόμα σε στόμα στην περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου. Κυρίως. Υποθέτω ότι κάποιοι, μάλλον πολλοί, θα τρόμαξαν με τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου 1941…
      Απόλυτο δίκιο έχεις, όταν γράφεις ότι δεν μπορούμε να αυτο-εξαιρεθούμε από την πατρίδα: αν το κάνουμε, την εγκαταλείπουμε στο έλεος κάθε λογής κάπηλων και κάθε λογής εχθρών — γι’αυτά είναι βέβαιος, και όχι μόνον με βάση τα πρόσφατα γεγονότα.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΙΔΕΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑ! Educational ideas for teachers!

Ένα blog για εκπαιδευτικούς, εκπαιδευόμενους και όχι μόνο! A blog for teachers!

Αντικλείδι

Θέματα -Πηγές-Σκέψεις-Τεχνικές & εργαλεία για τη διδασκαλία της

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Αρέσει σε %d bloggers: